Het Koninkrijk Gods is nabij gekomen!

                    I’d rather trust a man who doesn’t shout what he’s found,
                       There’s no need to sell if you’re homeward bound.
                                                                                      Genesis, the lamb lies down on broadway

Het koninkrijk Gods!
Ooit lang geleden vroeg iemand totaal onverwachts aan mij: Wat is jouw mening over het koninkrijk Gods?
We waren heerlijk aan het skiën in Oostenrijk en zo’n vraag verwacht je niet als je op de lange latten heerlijk naar beneden zoeft. Toch vond ik het gesprek wel interessant, dus ik wilde het niet op die manier afkappen. Midden op de piste hield ik betoog over hoe ik dacht dat het zat. We raakten in een gesprek maar we kwamen er niet uit. De vragensteller had zich duidelijk beter voorbereid dan ik. Ik kon hem niet overtuigen. Hij mij destijds ook niet.
 
Maar hij had een aantal vragen en die lieten mij niet los.
Eén van zijn vragen was: Waarom spreekt Paulus zo vaak over het koninkrijk Gods, terwijl dit toch een zaak zou moeten zijn van Gods uitverkoren volk?
Zoals gezegd kon ik toen geen antwoord geven. Inmiddels ben ik iets verder en denk ik het antwoord te weten. In deze blog wil ik mijn zoektocht en conclusie in het kort beschrijven.

Als je het interessant vindt om dit verhaal te lezen is er één ding van groot belang. Je moet elke bril die je op hebt, waardoor je naar de schrift kijkt afzetten. Gewoon onbevooroordeeld naar datgene kijken wat er in de schrift staat. Lezen en aannemen wat er staat zonder gelijk je eigen uitleg eroverheen te leggen. Ik daag je uit om samen met mij op zo’n manier naar de schrift te kijken.
 
Laten we beginnen bij het einde. Zoals ik het lees is de beste conclusie die ik kan trekken de volgende:
Zowel Jezus als Paulus hebben het over hetzelfde als ze spreken over het Koninkrijk Gods!
Weliswaar spreken ze beiden op een ander moment. Jezus deels voor het kruis en erna, Paulus slechts na het kruis, wetend dat alles volbracht is. Aan het einde van deze blog zal ik ook aangeven waarom dit zo belangrijk is, maar eerst wat uitleg.
 
Ik ben begonnen om alle tekstplaatsen door te nemen waar in het nieuwe testament over koninkrijk gesproken wordt. En zoals ik al aangaf heb ik mijn bril waardoor ik naar de schrift keek zoveel mogelijk proberen af te houden. Dit was in mijn geval de bril van de bedelingenleer. Dit deed ik niet omdat ik het er niet mee eens was, maar met het idee dat als deze bril de juiste bril is, ik dit ook bevestigd zou krijgen door zo te studeren.
Ik begon uiteraard in Matteüs.  Matteüs spreekt in het merendeel van de gevallen over het Koninkrijk der Hemelen, dit in tegenstelling tot de andere evangelisten. Dit is op zich weer een hele andere studie waard, maar kort gezegd is mijn conclusie dat het Koninkrijk der Hemelen hetzelfde is als het koninkrijk Gods. Ik geloof namelijk niet dat Jezus rond liep op aarde en de ene keer zei:"bekeert u want het Koninkrijk Gods is nabij gekomen" en de volgende keer "het Koninkrijk der Hemelen is nabij gekomen".  En dat Hij dan ook nog van zijn gehoor verwachtte dat ze het verschil kende. Dat lijkt mij raar.
 
Bij Matteüs zijn inderdaad een hoop teksten te vinden die je uit zou kunnen leggen op een manier dat Jezus over het komende vrederijk van 1000 jaar spreekt. In Mat 6:10 bijvoorbeeld, in het onze vader, zegt Jezus uw koninkrijk kome. In mat 8:11 waar Hij aangeeft dat ze zullen aanliggen met Abraham en Isaak en Jakob in het Koninkrijk.
 
In mat 12:28 staat echter dat “indien Ik(Jezus) door de Geest Gods de bozen geesten uitdrijf, dan is het Koninkrijk Gods over u gekomen”. Jezus dreef diverse boze geesten uit, dus was het Koninkrijk over hen gekomen. Het was er dus kennelijk soms al!
De tekst over het mosterdzaad en het zuurdesem, mat 13:31, geeft aan dat het klein begint maar later groter dan de tuingewassen wordt en ook  dat het hele deeg doorzuurd wordt. Het begint klein en groeit! Het is niet iets wat er ineens is.
Petrus krijgt de sleutels van het koninkrijk der Hemelen, en kennelijk is datgene wat hij op de aarde bindt ook gebonden in de hemel. Waarom zou Jezus dit zeggen als Hij het over een aards vrederijk heeft?
Mat 21:43 Daarom, Ik zeg u, dat het Koninkrijk Gods van u zal weggenomen worden en het zal gegeven worden aan een volk, dat de vruchten daarvan opbrengt. Hoe kan het beloofde vrederijk aan een ander volk worden gegeven?
Marc 9: 1 En Hij zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg u: Er zijn sommigen onder degenen, die hier staan, die de dood voorzeker niet zullen smaken, voordat zij zien, dat het Koninkrijk Gods gekomen is met kracht.
Dit is een vreemde tekst.  Naar mijn idee zijn alle toehoorders van Jezus dood. Toch zegt Jezus dat sommige het komen van het Koninkrijk meemaken zonder dat ze de dood proeven. Het zou dus destijds aangebroken moeten zijn of Jezus heeft gelogen!

In marc 12:34 geeft Jezus bij een van de schriftgeleerden aan dat hij niet ver van het koninkrijk af is. Niet het volk, of de discipelen, nee de Schriftgeleerde zelf. Simpelweg doordat deze aangeeft dat God liefhebben boven alles en je naaste als jezelf meer is dan brandoffers en slachtoffers. Het is alsof Jezus tegen de man zegt: “ doe nog een stap en je bent er!”

Aan de andere kant staat er in mar 15:43 dat Jozef van Arimatea het koninkrijk verwachtte. Mogelijk dacht hij dat het iets voor de toekomst was.

In Lucas 17:21 lijkt Jezus aan te geven dat het koninkrijk iets is wat in je zit. Zeker als je hier in de grondtekst kijkt.

Ik heb hier een aantal teksten genoemd die mij een andere gedachten gaven dan dat Jezus over het komende 1000-jarige vrederijk voor Israel sprak. Natuurlijk zijn er ook een heleboel teksten die je moeiteloos kunt uitleggen als was het dat Jezus het over het komende vrederijk heeft.
Daarna ben ik gaan kijken waar er nog meer over het Koninkrijk Gods gesproken wordt.

Dan kom je in handelingen terecht. Jezus start ermee in handelingen 1:3 en de apostelen nemen dit over. Fillipus wordt met name genoemd en Paulus. Paulus gaat ermee door tot in Rome. In handelingen 28:31 staat dat hij met alle vrijmoedigheid het Koninkrijk Gods predikt en onderricht geeft aangaande de Heer Jezus Christus. En daar zie je een verschil, bij de apostelen gaat de Koninkrijksboodschap gepaard met de naam van Jezus Christus.

Daarna vind je het Koninkrijk Gods diverse keren in de brieven van Paulus.

Paulus geeft aan waar het uit bestaat, rechtvaardigheid, vrede en blijdschap door de Heilige Geest (rom 14:17), uit kracht (1kor 4:20). Hij geeft aan waardoor je het niet beërft of kan betreden,  1 kor en bijvoorbeeld gal 5:21 en efeze 5:5, hoewel hier het Koninkrijk net anders genoemd wordt.

Paulus spreekt erover in de kolossenzenbrief dat hij een werker is voor het Koninkrijk Gods, want hij heeft medewerkers.  In  2 Tess 1:5 geeft Paulus aan dat de Tessalonicenzen lijden voor het Koninkrijk Gods.

Naast de term Koninkrijk Gods gebruikt Paulus ook de term Zijn  hemels Koninkrijk, Koninkrijk van Christus en God en Koninkrijk van de zoon Zijner liefde.

Vervolgens hebben we nog de overige brieven waar gesproken wordt over het eeuwige Koninkrijk van onze Here en Heiland Jezus Christus, een onwankelbaar Koninkrijk wat ontvangen wordt. Jakobus spreekt over erfgenamen van het Koninkrijk wat belooft is aan diegene die Hem liefhebben. Johannes besluit door te zeggen dat hij medegenoot is in de verdrukking en in het Koninkrijk.

Lastig, het blijft lastig. Ook in de brieven kun je teksten uitleggen als zouden ze spreken over het komende vrederijk. Bij Petrus bijvoorbeeld. Maar, als je ervan uitgaat dat een zelfde woord ook steeds voor hetzelfde begrip moet nemen kom je in de problemen met de tekst uit 2 tess 1:5. Hier zouden de Tessalonicenzen lijden voor het vrederijk terwijl in de voorgaande brief gesproken wordt over een verwachting in de wolken.

Het voorgaande allemaal beschouwend heb ik voor mijzelf de volgende, voorlopige, conclusies getrokken:.
•    Het koninkrijk waar Jezus het over heeft kan niet het vrederijk zijn. Er zijn een te  groot aantal teksten die hiermee kant nog wal raken. Het kan wel het 1000 jarig vrederijk omsluiten.
•    Paulus blijft tot aan het eind van zijn bediening spreken over het Koninkrijk Gods. Zelfs in zijn brieven is het een steeds terugkerend begrip.
•    Ook de andere apostelen spreken over het Koninkrijk Gods.

Over welk Koninkrijk of Koninkrijken gaat het dan?

Slechts 1 Koninkrijk! Het Koninkrijk Gods! Zo simpel kan het zijn! Een kind kan de was doen! Dat is ook wat Jezus zei! Een kind denkt niet moeilijk, een kind gelooft!
Het koninkrijk waarin God de heerschappij voert! En waar Zijn Zoon medeheerser is. Net zo als de onderkoning die Jozef eens was. En waar mensen zich bij Jozef moesten vervoegen om redding te ontvangen.
Toen de mens helemaal ontspoord was en Zijn volk, dat Hij geroepen had om Zijn lichtdrager in de wereld te zijn het liet afweten. Heeft Hij zijn Zoon gestuurd om de mens terug te leiden naar Hem, de Vader. Waarbij Jezus uiteraard begon bij Zijn uitverkoren volk. Hij wilde het volk weer terugleiden naar het hart van de Vader. Niet door hier op aarde een vrederijk te stichten maar door mensen te winnen voor het Koninkrijk Gods, ze weer terug brengen onder Zijn koningsheerschappij. Hij zou ze winnen voor het koninkrijk en met Zijn dood en opstanding ervoor zorgen dat ze de Vader ook weer konden naderen. De bedoeling was eerst Zijn volk en door Zijn volk de rest, maar het liep anders. Maar met Jezus Zijn dood en Zijn opstanding werd ook de weg vrijgemaakt voor diegene die eertijds veraf waren. Het Koninkrijk werd gegeven aan een ander volk, het geestelijke zaad van Abraham. Zij werden mede-erfgenamen. En samen met alle gelovigen, Joden en grieken, werden zij overgeplaatst in het Koninkrijk van de Zoon Zijner liefde.  
Het koninkrijk is nu nog verborgen, maar bekend bij diegene die Hij geroepen heeft. Straks als Zijn Koninkrijk openbaar wordt zal inderdaad dat vrederijk hier op aarde aanbreken waar de profeten over spreken, dit is slechts een onderdeel van het koninkrijk Gods.
Wij, Zijn geroepenen, mogen nu al deel hebben aan Zijn koninkrijk. Hij leeft in onze harten. En in dat Koninkrijk mogen we dienen. Niet om onze redding te verdienen! Dat heeft Hij al allemaal gedaan, daar kunnen we niks aan toevoegen. Zelfs uit dankbaarheid niet!
Alleen door het feit dat Hij in onze harten woning heeft gemaakt en wij ons willen laten leiden door Zijn Geest, zal er een verandering in ons gedrag optreden en kunnen wij dienstbaar zijn.

Daarom spreekt het verhaal in matteus 14 mij zo aan. Petrus komt uit de boot als Jezus hem roept, hij loopt op het water. Iets wat een mens uit zich zelf niet kan! En toch loopt Petrus op het water. Naar Jezus kijkend lukt het Petrus, totdat hij naar het water gaat kijken en zich zorgen gaat maken, dan verdrinkt hij bijna. Gelukkig, Jezus redt hem!
Zo zie ik dat bij ons ook. Heer als u mij kunt inzetten in Uw Koninkrijk, roep me dan! En wat ik merk is dat Hij je roept en inzet. op momenten dat je het verwacht maar ook dat je het niet verwacht. Niet door je eigen kracht, maar door de Zijne.

Soms mag je witten bij een gezin, wat het zelf niet kan, en zo Zijn liefde heel praktisch laten zien. Soms ontmoet je een vriend van lang geleden en mag je in de gesprekken die je hebt Zijn liefde voor ieder mens laten doorklinken. Soms mag je voor jongeren een Bijbelstudie geven om ze te wijzen op het feit dat Hij er voor ze is. Soms mag je er gewoon zijn. Het blijft altijd bijzonder en vaak onverwachts.

Waarom is het nu zo belangrijk voor mij dat zowel Jezus en Paulus en de nadere apostelen over hetzelfde Koninkrijk spreken? Als dit namelijk zo is, dan betekent dit, dat ik met andere ogen naar de prediking van Jezus moet kijken. Dat deze ineens waarde voor mij krijgt. Dat ik ineens betekenis kan hechten aan de bergrede. Dat ik mag nadenken over de gelijkenissen die Hij verteld. En natuurlijk ben ik me bewust dat een deel van deze verhalen gericht zijn aan Zijn tijdgenoten, maar er zitten ook lessen in voor ons. 
Er is dan ook nog maar sprake van 1 evangelie, zowel voor Jood en heiden. Ook het moment dat de gemeente Gods ontstaat is dan geen punt van discussie meer. 
 
Is Paulus daarmee overboord gegooid? Nee, wat mij betreft niet. Hij is nog steeds de apostel die dit geweldige evangelie naar ons heidenen bracht. Hij is de apostel die de heidenen wijst op Jezus, op het werk wat God door Hem heeft gedaan en de plaats die Jezus inneemt in de kosmos. Hij is nog steeds de apostel die het geweldige feit, dat God een redder is van alle mensen, onomstotelijk boodschapte. 
Maar hij is net als wij een navolger van Jezus! En wij kunnen net als hij medewerkers worden voor het Koninkrijk Gods.      

En dat is dus mijn gebed, iedere dag opnieuw!






 

Wij zijn als dakgrind!

Wij zijn als dakgrind!

Een mooi lied is dat: Wij zijn als adem! Maar van de week realiseerde ik me ineens dat wij ook als dakgrind zijn. Ik wil het lied niet veranderen maar het is een mooie gedachte.

Ik zal het uitleggen.

Ik werk in de bouw, wij leggen allerlei installaties aan. Verwarming, riool, luchtbehandeling, waterleiding en ook hemelwaterafvoeren. In de volksmond worden dit regenpijpen genoemd. En zo’n regenpijp begint op het dak. En dat was waar ik begin deze week, het begin van het nieuwe jaar stond om te kijken of wij de regenpijp goed hadden aangebracht. Daar was een man bezig om met een grote omgekeerde stofzuiger allemaal grind op het dak te spuiten. Het zogenaamde dakgrind. Eerst legde hij een dun laagje, toen ging de man weg om later terug te komen om een dikkere laag te leggen. Dit herhaalde zich nog een keer. Tot er een mooie laag dakgrind op het dak lag.

Dat heb je wel eens dat er ineens een aantal zaken op een rijtje vallen. Zo ook bij mij, het kwartje viel:  Wij zijn als dakgrind!

Wat er vooraf ging.

Eerlijk is eerlijk dit kwartje viel niet vanzelf, het kwam door een opmerking die in mijn hoofd was blijven hangen. Op 1 januari was het weer zover, het gelukwensen van elkaar in het nieuwe jaar. Het is voor mij altijd weer lastig om iets origineels te bedenken om iemand toe te wensen, waar dan ook uit blijkt dat je het beste voor hebt met diegene die je de hand schudt. Ik wist niks origineels te verzinnen en kwam niet verder dan te zeggen: de beste wensen voor het nieuwe jaar voor jou en de jouwen.  Ik kom al jaren niet verder, ik ben niet zo origineel. Anderen zijn daar beter in. Er was iemand die mij op 1 januari de wens meegaf  dat 2012 maar een verbindend jaar mocht worden. Diepzinnige woorden!

Ik begreep dat toen niet. Mijn eerste gedachte was het verbindende jaar tussen 2011 en 2013, klinkt logisch. Maar om dat nu iemand toe te wensen, dat zag ik niet. Ik moest er duidelijk verder over nadenken. Bedoelde hij het zalvend, zo in de trant van wonden verbinden? Alle wonden die geslagen waren in 2011 zouden verbonden worden in het nieuwe jaar? Klonk beter maar nog steeds niet logisch. Bedoelde hij verbinden met allerlei media, televisie, radio of internet? Met verbinden kan je zoveel kanten op. Ik kwam er niet uit. Het bleef in mijn hoofd hangen. Tot ik op dat bewuste dak liep, met name toen die man twee keer terugkwam viel het kwartje.

Dakgrind heeft namelijk veel gemeen met ons, gelovigen. Wat die man iedere keer kwam doen was kijken of er al genoeg dakgrind op lag. Dakgrind zorgt er namelijk voor dat de dakbedekking op een plat dak er niet af wordt geblazen. Het is zoals dat heet, ballast. Eén kiezel alleen wordt zo weg geblazen, en de dakbedekking ook, maar als je een heleboel kiezels hebt zijn ze samen zwaar genoeg om het dak op zijn plaats te houden. Daarom moet er een dikke laag op liggen. Dakkiezels hebben andere dakkiezels nodig want ze kunnen het niet alleen. En zo is dat ook met ons. Wij kunnen het niet alleen! God heeft ons in een groep, Zijn Gemeente, geplaatst zodat we samen dat dak op zijn plaats kunnen houden. Wij moeten verbonden zijn met elkaar en met Hem, dan pas komen degene naast ons en wijzelf volledig tot ons recht.

Wij kunnen lachen met elkaar en huilen met elkaar, 1 Kor 12, Rom 12:9-21, elkaar steunen en verdragen, Rom 14. Samen  die ene Heer dienen die het hele lichaam draagt, Efe 4. Nu snap ik de wens die de broeder mij meegaf, tenminste als er niet iets nog diepers achter zit. Hij wenste mij een verbindend jaar toe, met mijn broeders en zusters binnen Eben-Haezer, met mijn broeders en zusters in andere kerken, met mijn en zijn Heer. Een hele mooie en diepe wens die ik hem van harte na wil na spreken. En om dan toch een beetje origineel te zijn gebruik ik toch mijn eigen variant:

Mogen jij en ik in 2012 zijn als dakgrind!

Pleidooi voor kerst!

Het verborgene wordt voor de mens zichtbaar!

Kort samengevat wil ik in deze blog een pleidooi houden om toch vooral kerst te vieren of er in ieder geval bij stil te staan. Om er bij stil te staan dat de Christus in de wereld kwam. Dat het heilsplan van God, wat tot dan toe voor de mens verborgen was, zichtbaar werd en  gestalte kreeg in Zijn Zoon om te resulteren in die ene daad waardoor alles volbracht is en de mens weer toegang had tot de Vader. 

Jarenlang heb ik studie gegeven over de zaken die niet kloppen aan het kerstfeest, zoals we dat altijd vierden. Ik wist wat te vertellen over de datum die niet juist is, de symbolen, de kerstboom en de heidense feesten waar ons kerstfeest vandaan komt. Bovenal wees ik erop dat dit feest voor ons als gelovigen geen toegevoegde waarde heeft.  Jarenlang had ik niet door dat ik hierdoor mijzelf en een hoop andere een heleboel vreugde ontnam. De vreugde om stil te staan bij het zichtbare begin!

Het moment dat de Christus zichtbaar in de wereld kwam.

Lees wat er over Hem gezegd wordt als aan de herders de aankondiging wordt gedaan van zijn geboorte. In Lucas 2:11 worden de herders toegesproken en er wordt hun gezegd: U is heden de Heiland geboren, namelijk Christus, de Here, in de stad van David.  Hier wordt nogal wat gezegd, de Heiland, de redder, de gezalfde, de Kurios! Dat kleine baby-tje was dat allemaal. De engelen hebben erop gewacht. Ik denk dat er in de hemel grote spanning was. God gaat handelen, God gaat handelen, Hij gaat Zijn plan met Zijn volk en de wereld weer oppakken. Ik denk dat de engelen elkaar hebben verdrongen om te mogen aanschouwen hoe God dit ging doen. En toen ze het mochten aanschouwen waren ze verheugd. Ze zagen het Woord van God als mensenkind. Voor de engelen een geweldig moment, wat blijkt uit het loflied dat ze zingen ten gehore van de herders. Ere zij God in de hoge en vrede bij de mensen des welbehagen. Eindelijk had God een move gemaakt richting de mensheid en Zijn schepping die zichtbaar was voor iedereen. En wat voor een move! Het kind Jezus werd geboren, de Heiland, verlosser, gezalfde van de Vader, Kurios van het al. Maar ook de eniggeboren Zoon van God! 

Een geweldig feit voor ons om bij stil te staan. Gods Zoon op aarde om de mensen weer terug te brengen bij God, de Vader. Hier startte zijn missie. Hier werd Gods handelen zichtbaar. Zonder deze start was er nooit zo’n geweldig einde geweest!

Maar de tegenargumenten dan? Hieronder zet ik er een paar op een rij.

1.       Kerst wordt niet gevierd op de datum dat Jezus vermoedelijk  geboren werd. Als we dit als een serieus argument willen gebruiken dan moeten we ook Pasen en pinksteren op een andere datum vieren maar daar hoor je niemand over, dus dit vind ik geen argument.

2.       De symbolen en gebruiken die bij kerst gebruikt worden zijn van heidense komaf. Hier zijn voor en tegens te noemen. Een symbool heeft voor een ieder die betekenis die hij er zelf aan toe wil kennen. Maar, hoe hard ik ook beweer dat een swatiska geen hakenkruis is, de meeste mensen zullen hem toch een hakenkruis blijven noemen. Ook al draait hij de andere kant op. Dit ligt dus lastig. Een aantal symbolen kunnen wat mij betreft prima. Maar ik zelf kan bijvoorbeeld zelf geen kerstboom zetten in mijn huis zonder aan de tekst in Jeremia 10:3-4 te denken. Maar hier is een ieder vrij in om er anders over te denken. Ik denk dat maar heel weinig mensen de kerstboom in verband brengen met afgoderij.  Daarnaast hebben we de boom en de lichtjes vaak niet voor de kerst maar voor de gezelligheid in huis. Het echte kerstfeest staat hier voor veel mensen los van.

3.       Het is voor ons gelovigen geen belangrijk feest. Het heeft niet dezelfde impact als bijvoorbeeld Pasen en Pinksteren. Ja, dat klopt dat heeft het niet, maar zonder kerst geen Pasen en Pinksteren. En zeker geen redding van alle mensen. Ik pleit dan ook om stil te staan bij kerst maar ook om verder te kijken dan kerst. Ik wil het zien het als het zichtbare begin en wat werkt het uit.

Ik pleit er dan ook voor om stil te staan bij het feit dat de Redder der wereld in die wereld kwam. Dat deze redder zichtbaar was voor  mensen en voor engelen.Dat vanaf dit moment de Zoon begon te wijzen op de liefdevolle Vader die ieder mens aan Zijn hart wil drukken.   

Ik pleit er voor om met andere gelovigen samen God de lof en dank te brengen voor het feit dat Hij niet liet varen het werk Zijner handen, maar dat Hij in Zijn liefde Zijn eniggeboren Zoon naar deze wereld zond tot redding van een ieder die gelooft, joh 3:16.

Ik pleit ervoor om Jezus te danken voor het feit dat Hij de gestalte van een dienstknecht heeft willen aannemen voor mij. Zeker nu ik de weg ken die Hij gegaan is. Van de stal naar het kruis en van het kruis weer opgestaan. Kerst was voor hem het begin van die weg, van die beproeving! Die Hij tot het einde heeft volbracht voor mij. Maar ook voor alle mensen, rom 5:18.

Ik pleit ervoor om God de Vader te danken voor het feit dat Hij Jezus de hoogste plaats heeft gegeven in de hemel en op aarde. Te weten dat mijn Heer en Redder die plaats heeft, verzekerd mij ervan dat wanneer Hij zegt dat niets mij kan scheiden van Zijn liefde, dat Hij dat ook waar kan maken.

Je moet er dan ook niet raar van op kijken, dat wanneer je mij zoekt op kerstavond, je me vindt in een klein Duits dorpskerkje. Waar ik samen, met nog een heleboel andere gelovigen, God de lof en eer breng die Hij verdient. En dat op een moment dat het stil is, ik op mijn knieën ga en ik aan Jezus vraag om zichtbaar te worden in mijn leven. Net zoals Hij destijds zichtbaar werd in de wereld.

Uitgeroepen!

Steeds als God iets belangrijks op gang brengt roept Hij iemand. Abraham, Mozes, Jeremia, Samuel, Petrus, Johannes, Jacobus, Paulus, ons!? Met deze uitgeroepenen gaat Hij een weg en heeft Hij een doel. Vanavond gaan we kijken naar wat dat voor ons betekent.

We starten vanavond in Rom 12. Dit is eigenlijk een antwoord op de hoofdstukken hiervoor, waar beschreven wordt hoe God in zijn liefde alle dingen tot Zijn doel laat komen. Maar vanavond gaat het om het ene lichaam zijn in Christus. Wij zijn één lichaam!

•     Wat wordt hiermee bedoelt?
•     Waarom is dat zo?
•     Wat moet ik ermee?

Het begin

We starten onze tocht bij een speciale groep geroepenen! De discipelen. Zij zijn letterlijk geroepen door de Here.  In matt 4:18-21 kun je dit prachtig lezen. Jezus roept en ze geven terstond gehoor en laten hun netten vallen. Jezus geeft gelijk aan waartoe Hij ze geroepen heeft. Ik zal u vissers van mensen maken, zegt Hij. Later zal blijken dat het Jezus vooral gaat om het Koninkrijk Gods te verkondigen en hiervoor mensen te winnen. Het gaat er nu niet om wat dat Koninkrijk Gods precies is.

Hij geeft ze een doel, maar ook de manier voor hun om dit doel te bereiken.  In mattheus 5:1-48 staat dit beschreven. Dit zijn leringen van Jezus aan zijn discipelen. Zij moeten het voorbeeld zijn. Het licht dat door anderen gevolgd wordt. Het zout dat als een katalysator fungeert zodat het vuur in de oven brandend blijft(zie http://keesbraks.blogspot.com/).

We zien in het verloop van de evangeliën dat dit soms wel lukt en soms ook niet . Het lukt ze wanneer ze Jezus bij zich hebben of door Hem met een opdracht op pad worden gestuurd. Maar het lukt de discipelen niet om zachtmoedig te zijn, ze maken ruzie over wie straks de grootste is in het koninkrijk. Het lukt ze niet om arm van geest te zijn, ze sturen de kinderen weg bij de Heer, en zo kan ik wel even doorgaan. Met als uiteindelijk resultaat dat Petrus Jezus zelfs tot 3x toe verlogend. Eigenlijk zijn ze niet in staat om aan deze voorwaarden te voldoen. Om het voorbeeld van hun meester te volgen. Eigenlijk blijkt dat alleen Jezus zelf aan deze voorwaarden voldoet. Totdat ….

Jezus gestorven en opgestaan is, en het is pinksteren geweest. Petrus spreekt ineens een grote groep mensen toe, hij laat zich gevangen nemen, en slaat de volgende dag de waarschuwing van het Sanhedrin in de wind en gaat weer door met prediken. Een compleet ander mens! Een voorbeeld voor de mensen om zich heen!

Wat zegt hij daar zelf over in handelingen 15:8. …door hun de heilige Geest te geven evenals ook aan ons…..De heilige Geest heeft in zijn hart woning gemaakt en Petrus is daarmee een ander mens geworden. Ineens zijn de leringen van Jezus uit mattheus 5 een realiteit. Dat kun je nalezen in de voorgaande hoofdstukken van handelingen. Petrus kan ineens dat licht in de wereld zijn waarvoor Jezus hem geroepen had.

Daarna

Nu gaan we kijken hoe dat zit met die andere groep uitgeroepen.

Vorige keer hebben we al uitgebreid stil gestaan bij het feit dat wij geroepenen zijn en wat dit voor ons persoonlijk uitwerkt. Dit staat onder andere in Rom  8:29, zodat Zijn Zoon de eerstgeborene zou zijn onder vele broederen. Hij heeft ons bedoeld voor het Zoonschap. Dit hebben we niet aan ons zelf te danken, maar Hij heeft ons tevoren gekend. En waarom dan zonen?

Een zoon heeft alle eigenschappen van zijn vader. Hij laat zien wie zijn vader is. En op deze manier  kan God  zijn overweldigende genade tonen, door ons die eertijds doodt waren door de overtreding en zonde, door ons mede levend te maken in Christus. Hij laat zien welk geweldig werk Hij in ons gedaan heeft.  Hebben we hier zelf iets aan gedaan? Nee! Het is genade. Lees maar in efe 2:1-10

Maar net als in de Romeinenbrief verbindt Paulus hier een conclusie aan. En dat zouden wij ook mogen doen. Net als Paulus je knieën buigen  en Hem danken, zodat Christus door Zijn Geest in je hart woning kan maken, efe 3:14-21.

Maar dit heeft gevolgen! Lees maar verder in Efe 4

1 Als gevangene in de Here, vermaan ik u dan te wandelen waardig der roeping, waarmede gij geroepen zijt, 2 met alle nederigheid en zachtmoedigheid, met lankmoedigheid, en elkander in liefde te verdragen, 3 en u te beijveren de eenheid des Geestes te bewaren door de band des vredes: 4 één lichaam en één Geest, gelijk gij ook geroepen zijt in de ene hoop uwer roeping, 5 één Here, één geloof, één doop, 6 één God en Vader van allen, die is boven allen en door allen en in allen.

 Ik vind hier een frappante gelijkenis met mattheus 5. Veel van deze zaken geeft Jezus mee aan zijn discipelen. We hebben gezien dat Jezus eigenlijk de enige was die op deze manier kon wandelen. Pas toen Petrus Zijn Geest ontving lukte het hem ook. Paulus vraagt ons in Efe 5 eigenlijk hetzelfde. Weest dan navolgers van God, als geliefde kinderen, en wandelt in de liefde, zoals ook Christus u heeft liefgehad en zich voor ons heeft overgegeven als offergave en slachtoffer, Gode tot een welriekende reuk.

Uiteindelijk

Wij geroepen vormen dus één lichaam in Christus

God geeft ons hierin allemaal onze plaats, hetzij vrije, hetzij slaaf, hetzij Jood, hetzij heiden, zie 1 kor 12:12 en verder. Hier wijst Hij ons tevens een weg die nog verder voert: de weg van de liefde. Hij heeft in de Zoon laten zien hoe die weg loopt.

Wij mogen ook op die weg wandelen. Doordat de Geest in ons woont zijn wij in staat om dat te doen.

Efe 3:10 opdat thans door middel van de gemeente aan de overheden en de machten in de hemelse gewesten de veelkleurige wijsheid Gods bekend zou worden, 11 naar het eeuwige voornemen, dat Hij in Christus Jezus, onze Here, heeft uitgevoerd, 12 in wie wij de vrijmoedigheid en de toegang met vertrouwen hebben door het geloof in Hem.

Zo mogen en kunnen wij dat licht zijn voor de wereld, nee voor de ganse kosmos. Niet door wat wij zelf doen, maar door wat Hij heeft gedaan in ons.

1 keer in de maand moet lukken!

1 keer in de maand zou het toch moeten lukken om samen naar Gods Woord te kijken? Er samen over te praten om te kijken hoe we dit Woord in ons leven gestalte kunnen geven.

We hebben het allemaal druk. Een gezin, kinderen, een baan, een bedrijf, sporten, noem maar op. En in het beste geval vinden we nog de tijd om af en toe uit de bijbel te lezen of iets voor ons zelf te studeren. We zien elkaar soms in de dienst, maar ook daar is het druk.  Ik denk dat het goed is om niet alleen zelf te studeren maar het vooral ook met elkaar te delen. Te bespreken hoe het geloof werkt in je leven of waarom niet. Kortom er gewoon 1 keer per maand met elkaar bij stil staan. 

Daarom mijn vraag: Is er belangstelling voor het volgende

Centrale thema:              Gelovige in deze tijd

Doelgroep:                        30 t/m 50 jaar

Frequentie:                       1 x per maand

Liefde!

Het is 27 juli 1917. De derde slag bij Ieper is in volle gang. Soldaat Thomas Barrat neemt deel aan een verkenningspatrouille.
Ze naderen erg dicht op de Duitse linie. Ze worden herhaaldelijk bestookt door scherpschutters. Tot 2 keer toe gaat Thomas achter de scherpschutters aan en ruimt er enkel e uit de weg. Als de eenheid zich terugtrekt worden ze ontdekt en er ontstaat een hevig vuurgevecht. Er wordt gezocht naar een vrijwilliger die de terugtocht van zijn makkers wil dekken. Thomas biedt zich aan! Na zijn makkers slaagt ook Thomas erin om zich veilig terug te trekken tot in zijn eigen loopgraaf. Hier slaat echter het noodlot toe en hij wordt getroffen door een ontploffende granaat. De Engelse Soldaat Thomas Barrat stierf op 22-jarige leeftijd, net nadat hij zijn leven  had ingezet om dat van zijn kameraden te redden. Hij ontving hiervoor het Victoriakruis, waarbij oa. Het volgende gezegd werd: Tijdens de hele onderneming werd hij zwaar beschoten door machinegeweren en geweren. Zijn geweldige voorbeeld van kalmte en moed ging alle lof te boven.

Dit is natuurlijk maar één van de vele soldaten die zich hebben opgeofferd. Denk alleen al aan de soldaten die in 1944 landen op de stranden van Normandie, of de Russische soldaten die hun leven gaven bij Stalingrad. Zij deden dit zodat anderen in vrijheid konden leven.

Thomas Barrat is maar één voorbeeld, Thomas Barrat werd gedecoreerd voor een daad die elke Christen zou moeten aanspreken: Je leven inzetten voor dat van je vrienden.

Hoe kom ik daar nu bij?

Lees hier Joh 15:13 maar op na. 13 Niemand heeft grotere liefde, dan dat hij zijn leven inzet voor zijn vrienden. Jezus verteld dit tegen zijn discipelen. Natuurlijk doelt Hij hier op het offer dat Hij zelf zal gaan brengen. Er is geen grotere liefde dan die Hij heeft ten toon gespreid. Maar het gaat nog verder. Jezus heeft het hier over vrienden. Maar volgens mij is Hij niet alleen voor zijn vrienden aan het kruis gegaan. Nee, Rom. 5 spreekt over het feit dat Jezus voor ons stierf toen wij nog zondaren en vijanden waren. God en Zijn Zoon Jezus hebben ons kennelijk lief! Anders zouden ze dit nooit gedaan hebben.

God heeft ons lief met onvoorwaardelijke, belangenloze liefde.

Theorie

In het Grieks heeft men meerdere woorden voor ons begrip liefde. De bekendste zijn de volgende drie woorden: eros, philia en agapè.

Eros, waar ons woord erotiek van afgeleid is, gebruikt men speciaal om de seksuele, zintuigelijke liefde mee aan te geven.

Philia(filantropisch) is het algemene woord voor gevoelsliefde. Het heeft de betekenis van: veel houden van, iemand graag mogen, je sterk tot iemand aangetrokken voelen.

Agapè geeft de belangeloze, onbaatzuchtige liefde weer.

En die laatste Agapè, die komt in de bijbel het meest voor. Als er geschreven wordt over de liefde gaat het bijna altijd om de belangeloze, onbaatzuchtige liefde. Het is voor diegene die het geeft zonder belangen en zonder baten. D.w.z. hij hoeft er niets voor terug.

Duidelijk!

Dus als Jezus zegt, heb God lief boven alles en uw naaste als uzelf, Matt 22:34. Dan spreekt Hij over Agapè! Dus belangeloos en zonder iets er voor terug te willen.  Ook Paulus spreekt over deze liefde in onder andere gal 5:13 en Rom 13:8. Hij roept ons op om elkaar op deze wijze lief te hebben. Dat is nogal wat. Moeten we dan allemaal ons leven inzetten om te laten zien dat we elkaar lief hebben? Nee, gelukkig is dat alleen de uiterste consequentie. Dan denk ik bijvoorbeeld aan wanneer de Titanic zou zinken en jij bent toevallig aan boord.

Nee, Paulus beschrijft in 1 Cor 13 precies hoe de liefde, Agapè, in elkaar steekt.

1 Korintiërs 13,1-13

4 De liefde is lankmoedig, de liefde is goedertieren, zij is niet afgunstig, de liefde praalt niet, zij is niet opgeblazen, 5 zij kwetst niemands gevoel, zij zoekt zichzelf niet, zij wordt niet verbitterd, zij rekent het kwade niet toe. 6 Zij is niet blijde over ongerechtigheid, maar zij is blijde met de waarheid. 7 Alles bedekt zij, alles gelooft zij, alles hoopt zij, alles verdraagt zij.

Vrij vertaald staat er dat de liefde ..:

·         Geeft niet op, kan wachten is geduldig en geeft ruimte

·         Vergeldt geen kwaad met kwaad maar met goed, negeert een ander niet

·         Is niet jaloers

·         Heeft het niet steeds over zichzelf

·         Vindt zich niet beter dan de ander

·         Heeft respect voor de gevoelens van anderen

·         Het gaat om de ander

·         Niet moe wordt, ze voelt zich niet te kort gedaan of is niet gegriefd

·         Kan dingen laten rusten en over zaken heen stappen

·         Is niet blij als de dingen voor een ander fout lopen.

·         Is blij met echtheid, juistheid

·         Kan overal overheen stappen

·         Is niet wantrouwig

·         Is zeker van de afloop

·         Loopt niet weg als het moeilijk wordt

Er zijn meer plaatsen in de bijbel waar heel praktisch staat hoe de liefde werkt. Je kan het ook zien in het leven van de personen in de Bijbel hoe het werkt.  Jezus die op het kruis nog vergeving vraagt voor degene die Hem daar gehangen hebben. Jozef, die in alles niet zijn broers terug wil pakken. Abraham, die Lot eerst laat kiezen. David, die Absalom niet wil doden. Paulus, die de gevangenbewaarder van Fillipi redt van het plegen van zelfmoord.

Geen woorden maar daden!

Dat ga ik eens even doen! Dat liefhebben! Ik denk dat ik na de eerste aanvaring met één van mijn collega’s er achter kom dat dat niet zo eenvoudig is. Dingen laten rusten, geen kwaad met kwaad vergelden, niet jaloers, ik kan ze allemaal wel opschrijven. Dat gaat mij niet lukken!

Gelukkig staat in de Galatenbrief het antwoord hierop. Gal 5:13:26. Hierin staat dat als we ons door de Geest laten leiden er ook vruchten zullen komen uit die Geest.  En één van de vruchten van de Geest is liefde.

Ik wil eindigen met een gedeelte uit de eerste brief van Johannes, Joh 4:1-21. In dit gedeelte staan hele bijzondere dingen. Je moet het maar eens lezen en op je in laten werken. Ik wil alleen vers 7 hier noemen.

7 Geliefden, laten wij elkander liefhebben, want de liefde is uit God; en een ieder, die liefheeft, is uit God geboren en kent God.

De liefde is niet van ons zelf. Hij is uit God! En alleen vanuit God’s liefde zijn wij in staat om  Zijn liefde te beantwoorden, naar Hem en naar onze naaste toe.