Waarom Paulus?

Naar aanleiding van één van mijn vorige blogs, over het Koninkrijk Gods, krijg ik nogal eens de vraag: en Paulus dan? Heb je die verlaten?

Dat lijkt misschien een rare vraag, maar één van de dingen die ik in mijn blog stel, is dat Paulus feitelijk over dezelfde dingen spreekt als Jezus. Ze hebben het beide over het Koninkrijk Gods en het geloof in Jezus. Alleen ze spreken op verschillende momenten. Jezus vooral voor Zijn dood en opstanding, Paulus erna.

Maar terug naar de vraag. Het antwoord is nee! Ik heb Paulus niet los gelaten. Ik heb Paulus nodig om een helder beeld te krijgen van diegene die ik wil dienen, Jezus. Ik wil net als Paulus een navolger van Hem zijn.

Paulus voor de heidenen.

Ondanks dat ik geloof dat Paulus en Jezus dezelfde boodschap brachten is Paulus niet voor niks geroepen. Geroepen en naar de heidenen gezonden.

Heel kort komt het hier op neer:

1.Paulus spreekt tegen een publiek dat niet bekend was met de geschiedenis van Israël, de torah en de overige boeken en tradities van het Volk.

2.Paulus spreekt tegen een publiek met een duidelijk ander referentiekader.

3.Paulus heeft een verder zicht geopenbaard gekregen dan de andere apostelen. Paulus mag aansluiten bij datgene wat al in Jesaja geschreven staat.

Ander publiek

Stel je eens voor dat je leeft in een dorpje ergens in Friesland rond het jaar 1800. Er is geen televisie, geen telefoon, geen krant, geen… vul maar in. Wat wist jij als Fries van de geschiedenis van bijvoorbeeld Spanje?

Zo was het ook in Paulus zijn dagen. Wat wist een Griek van de Joodse geschiedenis. Wat wist iemand uit Klein-azie over de  Torah? Als zo iemand dat allemaal niet kende en niet wist, hoe moest je hem dan laten zien dat Jezus de vervulling van dit alles is?

Paulus moest andere taal gebruiken tegen de heidenen dan hij tegenover de joden kon gebruiken. Hij kon niet vanuit de Torah dingen uitleggen. Hij moest het aanpakken zoals hij het bijvoorbeeld in Athene aanpakte(Zie hand 17:15-34). Aansluiten bij de daar aanwezige kennis.

Referentie kader

Daarnaast moest Paulus rekening houden met het feit dat sommige begrippen bij het ene volk iets anders betekende dan bij het andere volk.

De hogepriester was voor de Joden de hoogste priester in de dienst van JHWH, terwijl de hogepriester voor de doorsnee Romein de pontifex maximus was. Dit ambt was een nevenfunctie van de keizer van Rome.

Een koning was bij de Joden de hoogste macht in het land, bij de Romeinen was het een heerser van een vazalstaat en daarmee ondergeschikt aan de keizer van Rome.

Bij een term als wedergeboorte zal een Romein eerder aan bepaalde overgangsriten voor de Cybelle hebben gedacht dan aan een gebeurtenis van binnenuit.

Zelfs bij een term als offeren had iedereen een ander begrip.

Wat ik probeer duidelijk te maken is het feit dat Paulus op eieren moest lopen wilde hij zijn publiek niet de verkeerde kant op sturen. Maar niet voor niks kiest God hem uit. Een Jood, uit de stam van Benjamin, te Tarsus in Cilicië geboren, doch in Jeruzalem opgevoed, aan de voeten van Gamaliël opgeleid met nauwgezette inachtneming van de wet onzer vaderen, een ijveraar voor God.

Iemand geboren in een havenstad in het Romeinse rijk, met Romeins burgerrecht, opgeleid aan Het kennisinstituut van het Joodse volk. Het kon niet beter. Hij was opgevoed met alle klassieken, zoals blijkt uit de gebeurtenissen zoals die zich in Athene afspelen. Met alle respect, de andere apostelen waren  nooit zover gekomen. Het is ondenkbaar dat de wijsgeren van het voormalige Griekse rijk in discussie waren gegaan met een paar simpele vissers. Maar nu staat daar het neusje van de zalm van de Joodse denkwereld. Of neem de keizer, geen "niet Romein" kon zich op de keizer beroepen. Zij moesten het doen met een ondergeschikte van de keizer. In het beste geval een (vazal)-koning, een gouverneur of een preator. Zo niet Paulus, door zijn Romeins burgerrecht kon hij zich beroepen op de keizer en zo kon het evangelie tot aan de machtigste mens op aarde klinken. Wederom vraag ik mij af of de andere apostelen zover gekomen zouden zijn.

Daarom koos God Paulus als Zijn werktuig voor de heidenen!

Paulus zijn boodschap voor de heidenen

Als dat zo is dan heeft Paulus ook een speciale boodschap voor de heidenen. Iets wat speciaal voor de niet-Joden gold. Iets wat in Jezus Zijn bediening door schemerde krijgt bij Paulus de volle aandacht. Het heil is er ook voor de niet-Jood!

Waar Jezus nog voorzichtig aangeeft dat Hij nog andere schapen heeft die niet van deze stal zijn. Waar Hij zegt dat het Koninkrijk aan een ander volk gegeven zal worden. Waar Hij uiteindelijk na een paar kruimels, 2 hele dagen in Samaria blijft en er velen tot geloof komen. Waar Hij de knecht van de hoofdman geneest. Daar zegt Paulus het luidt en duidelijk op allerlei plaatsen in zijn brieven. 

Bijvoorbeeld in de Efeze brief

Efe 2:11 Bedenkt daarom dat gij, die vroeger heidenen waart naar het vlees, en onbesneden genoemd werdt door de zogenaamde besnijdenis, die werk van mensenhanden aan het vlees is, 12 dat gij te dien tijde zonder Christus waart, uitgesloten van het burgerrecht Israëls en vreemd aan de verbonden der belofte, zonder hoop en zonder God in de wereld. 13 Maar thans in Christus Jezus zijt gij, die eertijds veraf waart, dichtbij gekomen door het bloed van Christus.

Kennelijk zijn wij niet langer uitgesloten van het burgerrecht Israels en zijn we nu geen geen vreemdelingen en bijwoners meer, maar medeburgers der heiligen en huisgenoten Gods, gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, terwijl Christus Jezus zelf de hoeksteen is.

Paulus verkondigt een gekruisigde en opgestane Heer! Wat voor ons als gevolg heeft dat wij als niet-Jood deel hebben aan de heilsbeloften gedaan aan Zijn volk. 

Is dit in de plaats van? Heel duidelijk niet! Dit is samen met!

Bij Paulus blijft het daar niet bij. Uiteindelijk zal het samen zijn met alle mensen!

Fil 2: 9 Daarom heeft God Hem ook uitermate verhoogd en Hem de naam boven alle naam geschonken, 10 opdat in de naam van Jezus zich alle knie zou buigen van hen, die in de hemel en die op de aarde en die onder de aarde zijn, 11 en alle tong zou belijden: Jezus Christus is Here, tot eer van God, de Vader!

Golgotha!

Gisteravond werd ik getroffen door het feit dat de mensen die Jezus lasterden voorbijgangers waren. Ik was direct terug in Israël. Daar hebben we namelijk een maquette gezien van Jeruzalem uit het jaar 66 na Christus.

Eén van de dingen die mij van toen is bijgebleven is de plek waar sommige mensen zeggen dat Jezus gekruisigd is. Een klein rotspuntje bij een klein poortje. Dit is toevallig ook de plek waar op dit moment de heilige grafkerk staat.

Met de bliksemschicht heb ik aangegeven om welk stukje rots het gaat.

Als je op de kaart kijkt is dit ook een poort waardoor mensen de stad in en uit gingen. Op diverse kaarten uit die tijd staat dat in de wijk achter dit poortje de markten werden gehouden. Daarom waren er waarschijnlijk voorbijgangers, op de weg naar de markt om de laatste inkopenn te doen voor de sabbat. Daarnaast het feit dat misdadigers vaak op een plek werden gestraft waar iedereen die een stad in kwam het kon zien. Zodat iedereen kon zien hoe de orde in de stad gehandhaafd werd. Dit pleit wat mij betreft ook voor deze plaats.

Is het belangrijk om exact de locatie te weten? Nee, ik denk het niet. 

Voor mij was het vooral mooi dat zo'n simpel woord, voorbijganger, mij terugbracht in dat land. Dat land waar ik 2 keer mocht zijn. En in dat land liep 2000 jaar geleden mijn redder rond. Deze maquette bracht me dicht bij Hem. Ik zie hem lopen door de straten van Jeruzalem met een kruis op Zijn rug en een doornenkroon. Op dezelfde manier zie ik ook dat hij het volbracht heeft en op deze manier mijn verlosser werd.  

Marcus 15:29 En de voorbijgangers spraken lastertaal tegen Hem, schudden hun hoofd en zeiden: Ha, Gij, die de tempel afbreekt en in drie dagen opbouwt, 30 red Uzelf, kom af van het kruis! 31 Evenzo spotten de overpriesters onder elkander samen met de schriftgeleerden, en zij zeiden: Anderen heeft Hij gered, Zichzelf kan Hij niet redden. 32 Laat de Christus, de Koning van Israël, nu afkomen van het kruis, dat wij het zien en geloven. Ook die met Hem gekruisigd waren beschimpten Hem.

Mattheus 27:39 En de voorbijgangers spraken lastertaal tegen Hem, schudden hun hoofd 40 en zeiden: Gij, die de tempel afbreekt en in drie dagen opbouwt, red Uzelf, indien Gij Gods Zoon zijt, en kom af van het kruis! 41 Evenzo spotten de overpriesters samen met de schriftgeleerden en oudsten en zij zeiden: 42 Anderen heeft Hij gered, Zichzelf kan Hij niet redden. Hij is Israëls Koning; laat Hij nu van het kruis afkomen en wij zullen aan Hem geloven.

Eindtijd, toekomstverwachting! 24.03.12

o    Eindtijd, toekomstverwachting!
 
Laat ik beginnen met te zeggen dat dit op zijn minst een lastig onderwerp is. Niet alleen omdat het voor ons mensen sowieso lastig is om in de toekomst te kijken. Maar specifiek in dit geval ook om het feit dat, onze bron, de Bijbel, op dit punt niet het eenvoudigste boek is.

Er is namelijk nergens een volledige beschrijving te vinden van alle dingen die gaan gebeuren. Er staat nergens bijvoorbeeld een behoorlijk stappenplan geschreven. Er staan wel op verschillende plaatsen fragmenten van de toekomstverwachting beschreven. Soms zijn die bedoeld voor Gods volk Israel, soms voor de gelovigen en soms voor alle mensen. Daarnaast zijn er toekomstverwachtingen al uitgekomen en sommige nog niet. Het blijft een berenlastig onderwerp.

Hoe dat komt, die versnippering? Daar heb ik al eens eerder over geschreven in mijn blog over de eindtijd. Dat is ook verder nu niet van belang. We zullen het moeten accepteren en proberen om met datgene wat we wel weten het beste ervan te maken.

Eindtijd, toekomstverwachting!
Als je op internet leest, of je luistert naar predikaties, of studies, dan hoor je vaak de kreet: Wij leven in de eindtijd! Of we leven dicht tegen de eindtijd aan! Dan kan je een eigenaardig gevoel bekruipen. Ik denk ook dat het een onderwerp is dat je eigenlijk niet wilt horen, want je wilt nog zoveel. Ik wil bijvoorbeeld mijn zeilboot nog opknappen en een keer naar Istanbul.
Ik denk dat iedereen wel wat kan invullen wat hij of zij nog wil doen, voordat…

Daarnaast kan ik me voorstellen dat er nog een aantal andere vragen bij je op komen.
-    Wat is die eindtijd?
-    Waartoe leidt de eindtijd?
-    Wanneer is de eindtijd?
-    Wat houdt de eindtijd in voor mij?
-    Moet ik er blij mee zijn met het feit dat het eindtijd is?
-    Is er nog een tijd na de eindtijd?
Misschien heb je nog wel meer vragen. Mogelijk worden die ook tijdens deze studie beantwoord, anders moet je ze maar stellen, dan kunnen we kijken of we een antwoord kunnen vinden.

o    Waartoe leidt de eindtijd?

Waartoe leidt de eindtijd. Wij noemen het de eindtijd, maar eigenlijk is het het begin van een nieuw tijdperk. Je kunt het vergelijken met een geboorte. Het geboren worden van een baby wordt vooraf gegaan door weeën. Deze weeën zijn voor de moeder van de baby op zijn zachtst gezegd niet zo heel prettig. Maar ze heeft het ervoor over omdat straks haar kindje geboren wordt.

In de bijbel wordt de eindtijd ook wel vergeleken met de geboorteweeën voor een nieuw tijdperk. De vraag is dus waartoe de eindtijd leidt?

We lezen:
•    Zach 14:1-7
•    Luc 21: 27-28
•    Mat 25:31
•    Hand 1:9

Het antwoord op de bovenstaande vraag is:

De wederkomst van de Here Jezus. Zichtbaar voor Zijn volk, en de hele wereld, op de olijfberg! Met aansluitend een tijdperk van vrede en herstel voor Israel en de volken.

o    Wat is die eindtijd?

De eindtijd leidt dus tot de komst van Jezus Christus, zichtbaar op de olijfberg. En die komst houdt heling, vrede en rust in voor Gods volk en door hun voor de schepping op aarde. Micha  4:1-14, Sefanja 3:12-20, Maleachi 4:1-6, Jes 57:18, Jes 25:6-9, Jes 11:1-10, Eze 34:11-19, Eze 37:24-28, Ope 20:1-15
Een geweldig toekomstperspectief, maar net als bij de baby moeten er eerst vervelende dingen gebeuren. De weeën, de eindtijd.

Een mooi voorbeeld hiervan is ook de uittocht uit Egypte. God, JHWH, ging zich bekendmaken aan de farao en daarmee aan de hele toenmalige wereld. Hij ging Zijn naam spreekwoordelijk op de kaart zetten.
Als je het verhaal globaal neemt dan zie je dat Israel eerst verdrukt wordt. Dan komt er een roep om verlossing op gang. Door plagen heen bevrijdt God Zijn volk. Ze mogen gaan, maar met een laatste krachtsinspanning zet de farao alles op alles en denkt het volk bij de Schelfzee te kunnen knechten. God treedt echter handelend op waardoor de farao met heel zijn leger omkomt.

Dit is heel in het kort wat er ook wat er in de eindtijd gaat gebeuren. God gaat toewerken naar het zichtbaar, het openbaar worden van Zijn Zoon. Dit zal ook nu weer met een heleboel machtsvertoon gepaard gaan.

Er staat op een heleboel plaatsen dingen geschreven over die eindtijd.

We zullen kijken wat we erover kunnen vinden.

We lezen:
•    Matt 24:3-31
•    Lucas 21:10-27
•    Zach 14:1-11

Let eens op wat voor een soort ellende er hier beschreven staat! Oorlog en gerucht van oorlog, honger, aardbevingen en verdrukking. Het eindigt allemaal met de omsingeling en inname van Jeruzalem, totdat….de tijden van de heidenen vervuld zullen zijn, dan zal de Zoon des mensen met kracht en majesteit verschijnen.

Dit is ook allemaal terug te vinden in het boek openbaringen. Al eeuwen lang is er discussie over hoe je dit boek moet uitleggen. Daar wil ik me niet in mengen. Daarnaast zit in het boek openbaring  een bepaalde structuur. Die heb ik in de appendix bijgevoegd. In het boek openbaringen staan de gebeurtenissen als het ware een paar keer beschreven. De ene keer wordt het vanuit een bepaald gezichtspunt verteld en de andere keer weer vanuit een ander.
Ik wil me voor nu beperken tot het lezen van een paar specifieke plaatsen, waar dat goed te zien is. Deze gedeelte zoomen in op de gebeurtenissen die we al gelezen hebben.
We beginnen in hoofdstuk 6, hier wordt geschreven over 7 zegels en de eerste betreft iemand op een wit paard die een kroon werd gegeven. Dit duidt op de antichrist. Die komen we in hoofdstuk 13 weer tegen als het beest. De zegels beschrijven de plagen die we ook al bij Matteus zagen. Het 7e zegel bestaat uit 7 bazuinen en de 7e bazuin bestaat uit 7 schalen.
Als we dan bijvoorbeeld in 9:13-21 de 6e bazuin lezen dan zien we dat ondanks dat er verschrikkelijk veel mensen de dood zullen vinden, de mensen die nog overblijven weigeren zich te bekeren, vs 20
 
We gaan weer zelf lezen!
•    Ope 11:1-14 De twee getuigen
•    Ope 13:1-10 het beest(uit de zee)
•    Ope 13:16 merkteken op je hand of voorhoofd
•    Ope 13:18 666

Ook in openbaring loopt het op hetzelfde uit. De Zoon des mensen, Jezus, de Christus keert weer. Lees bijvoorbeeld maar in 19:11-16. Hier staat beschreven hoe Jezus het koningschap aanvaardt.

Als je hier verder leest dan zie je ook hoe het verder gaat. En van Paulus mogen we weten dat het niet eindigt hier, maar dat alle mensen tot erkenning zullen komen dat Jezus de Heer en opgestane is. Lees maar in 1 Kor 15:23-28

o    Wanneer is de eindtijd?

 Dit is de vraag die de discipelen stellen aan Jezus in Mat 24. Hier kan je ook Jezus Zijn antwoord vinden. Daarnaast geeft hij op dezelfde vraag in handelingen aan dat het niet de zaak is van de discipelen om de exacte tijd te weten. Hand 1:7

Mooi zijn de woorden van Jezus in mat 24:36-39,
36 Doch van die dag en van die ure weet niemand, ook de engelen der hemelen niet, ook de Zoon niet, maar de Vader alleen. 37 Want zoals het was in de dagen van Noach, zo zal de komst van de Zoon des mensen zijn. 38 Want zoals zij in [die] dagen vóór de zondvloed waren, etende en drinkende, huwende en ten huwelijk gevende, tot op de dag, waarop Noach in de ark ging, 39 en zij niets bemerkten, eer de zondvloed kwam en hen allen wegnam, zo zal ook de komst van de Zoon des mensen zijn.

Het zal voor een hoop mensen totaal onverwachts zijn. Wij niet want eerder in vers 32 zegt Hij dat je acht moet slaan op het uitlopen van de vijgeboom. Dit is een beeld voor Israel als natie. Zodra je de vijgeboom ziet uitlopen dan weet je de zomer is nabij.

o    Wat houdt de eindtijd in voor mij?

Jezus komst houdt voor ons, gelovigen, ook wat in. In al de onderstaande teksten staat daar iets over geschreven.
•    Rom 8:18
•    2 Kor 5:1-5.
•    1 thes 4:13-18
•    1 kor 15:48-53

Naar aanleiding van de teksten hierboven kun je zien dat de gelovigen en ook de gestorven gelovigen zullen veranderen bij Zijn komst. Als garantie daarvan hebben wij nu al Zijn Geest ontvangen.

Daarnaast kun je op diverse plaatsen lezen dat wij niet gesteld zijn tot toorn! Net als Israel dat niet was in Egypte!
•    1 Tess. 1:10
•    1 Tess.5:9
•    Fil. 3:20-21

Ook voor ons geldt dat we niet weten wanneer Hij komt voor ons. Paulus schrijft dat heel duidelijk. Het zal ons alleen niet mogen verrassing, omdat wij rekenen op Zijn wederkomst. Lees 1 Tes 5:1-11

Tot die tijd hebben wij zijn Geest ontvangen als onderpand, 2 kor 5:5.
Vanuit die kracht mogen we leven, want het is een kracht tot behoudenis.
•    Joh 3:16
•    Rom 1:16-17

Het evangelie is een kracht Gods tot behoud voor een ieder die gelooft.
 
o    Moet ik blij zijn met de eindtijd?

Ik heb al aangegeven dat ik zelf ook nog een hoop wil doen. Ik heb een heleboel plannen en ik denk jullie ook. Maar zou je iets kunnen bedenken waarom je er blij om zou kunnen zijn?


In romeinen 8:18-23 beschrijft Paulus hoe heel de schepping onderworpen is aan de vruchteloosheid. Dat heel de schepping in al haar delen zucht en in barensnood is. En als ik heel eerlijk ben dan zie ik dat om mij heen.
Ellende in de natuur. Een afvalberg waar we geen raad mee weten. Een klimaat dat steeds verder uit de pas gaat lopen. Aan de ene kant mensen die lijden en aan de andere kant mensen die alleen maar met zichzelf bezig zijn. Mensen die lijden, die het niet meer zien zitten, die hun heil in van alles en nog wat proberen te zoeken. Met al onze welvaart zijn we niet in staat om heel de wereld te voeden. De mens die alleen maar aan zichzelf denkt! Als onze economische groei in Nederland dreigt minder te worden gaan we discussiëren over het al dan niet stopzetten van de gelden aan de ontwikkelingslanden. Waar is de saamhorigheid, waar is onze naaste. …en zo kan ik nog wel even door gaan.

Daarom zou ik willen zeggen als bemoediging naar elkaar toe, het is bijna eindtijd. Als bemoediging naar de wereld om ons heen. Niet goedkoop, maar als een hou vol! Het beste moet nog komen! Niet vanwege die eindtijd, maar vanwege de zomer erna.
We zien de tekenen. We zien de vijgeboom, Israel en al de bomen, de landen uit het verleden om Israel heen,  uitlopen! Zoals Jezus zei is de zomer reeds nabij. Hoe dichtbij dat weten we niet, maar dat de zomer komt is zeker.

Summer is coming!

De zomer komt!

Ik heb pas een reeks boeken gelezen waarin de mensen elkaar waarschuwden met de woorden: De winter komt! In de gelijknamige televisieserie klonk het in het Engels: Winter is coming! 
Het klonk altijd vrij onheilspellend, maar dat kwam het verhaal juist ten goede.
In deze studie wil ik het positief gebruiken: Summer is coming!
Als een bemoediging naar elkaar toe, als een bemoediging naar mensen toe die het niet meer zien zitten, als een bemoediging naar de wereld toe. SUMMER IS COMING!
Gisteren zag ik het verdriet van een meisje in Japan, een jaar na de verwoestende tsunami begroef ze haar vader symbolisch. Ik zou willen zeggen: Summer is coming!  Een wereld die op drift is, op drift de verkeerde kant uit, mensen die het niet meer weten! Hey, summer is coming!

Als een positief geluid in een donkere wereld! Als een belofte die op het punt staat om door te breken.
Het was gisteren een heerlijke lentedag, de eerste dit jaar. Bedoel je dat dit de voorbode is van een heerlijke zomer? Hoewel ik hoop dat we een lekkere zomer zullen krijgen bedoel ik dat niet. Ik zal het uitleggen.

Jezus spreekt erover in Lucas 21:30, let op de vijgeboom en op al de bomen. Zodra zij uitlopen, weet gij uit uw zelf, omdat gij het ziet, dat de zomer reeds nabij is. Zo moet ook gij wanneer gij dit ziet geschieden, weten, dat het Koninkrijk Gods nabij is.
We zien de vijgeboom, Israel en al de bomen, de landen uit het verleden om Israel heen,  uitlopen! Zoals Jezus zei is de zomer reeds nabij. Hoe dichtbij dat weten we niet, maar dat de zomer komt is zeker.
Wat bedoelt Jezus met de zomer? Wat moet er gebeuren voordat de zomer aanbreekt? Wat betekent dat voor Israel, voor ons en voor de hele wereld?


Ik moet eigenlijk zeggen: The Son is coming!!!

Binnenkort meer!

 

Het Koninkrijk Gods is nabij gekomen!

                    I’d rather trust a man who doesn’t shout what he’s found,
                       There’s no need to sell if you’re homeward bound.
                                                                                      Genesis, the lamb lies down on broadway

Het koninkrijk Gods!
Ooit lang geleden vroeg iemand totaal onverwachts aan mij: Wat is jouw mening over het koninkrijk Gods?
We waren heerlijk aan het skiën in Oostenrijk en zo’n vraag verwacht je niet als je op de lange latten heerlijk naar beneden zoeft. Toch vond ik het gesprek wel interessant, dus ik wilde het niet op die manier afkappen. Midden op de piste hield ik betoog over hoe ik dacht dat het zat. We raakten in een gesprek maar we kwamen er niet uit. De vragensteller had zich duidelijk beter voorbereid dan ik. Ik kon hem niet overtuigen. Hij mij destijds ook niet.
 
Maar hij had een aantal vragen en die lieten mij niet los.
Eén van zijn vragen was: Waarom spreekt Paulus zo vaak over het koninkrijk Gods, terwijl dit toch een zaak zou moeten zijn van Gods uitverkoren volk?
Zoals gezegd kon ik toen geen antwoord geven. Inmiddels ben ik iets verder en denk ik het antwoord te weten. In deze blog wil ik mijn zoektocht en conclusie in het kort beschrijven.

Als je het interessant vindt om dit verhaal te lezen is er één ding van groot belang. Je moet elke bril die je op hebt, waardoor je naar de schrift kijkt afzetten. Gewoon onbevooroordeeld naar datgene kijken wat er in de schrift staat. Lezen en aannemen wat er staat zonder gelijk je eigen uitleg eroverheen te leggen. Ik daag je uit om samen met mij op zo’n manier naar de schrift te kijken.
 
Laten we beginnen bij het einde. Zoals ik het lees is de beste conclusie die ik kan trekken de volgende:
Zowel Jezus als Paulus hebben het over hetzelfde als ze spreken over het Koninkrijk Gods!
Weliswaar spreken ze beiden op een ander moment. Jezus deels voor het kruis en erna, Paulus slechts na het kruis, wetend dat alles volbracht is. Aan het einde van deze blog zal ik ook aangeven waarom dit zo belangrijk is, maar eerst wat uitleg.
 
Ik ben begonnen om alle tekstplaatsen door te nemen waar in het nieuwe testament over koninkrijk gesproken wordt. En zoals ik al aangaf heb ik mijn bril waardoor ik naar de schrift keek zoveel mogelijk proberen af te houden. Dit was in mijn geval de bril van de bedelingenleer. Dit deed ik niet omdat ik het er niet mee eens was, maar met het idee dat als deze bril de juiste bril is, ik dit ook bevestigd zou krijgen door zo te studeren.
Ik begon uiteraard in Matteüs.  Matteüs spreekt in het merendeel van de gevallen over het Koninkrijk der Hemelen, dit in tegenstelling tot de andere evangelisten. Dit is op zich weer een hele andere studie waard, maar kort gezegd is mijn conclusie dat het Koninkrijk der Hemelen hetzelfde is als het koninkrijk Gods. Ik geloof namelijk niet dat Jezus rond liep op aarde en de ene keer zei:"bekeert u want het Koninkrijk Gods is nabij gekomen" en de volgende keer "het Koninkrijk der Hemelen is nabij gekomen".  En dat Hij dan ook nog van zijn gehoor verwachtte dat ze het verschil kende. Dat lijkt mij raar.
 
Bij Matteüs zijn inderdaad een hoop teksten te vinden die je uit zou kunnen leggen op een manier dat Jezus over het komende vrederijk van 1000 jaar spreekt. In Mat 6:10 bijvoorbeeld, in het onze vader, zegt Jezus uw koninkrijk kome. In mat 8:11 waar Hij aangeeft dat ze zullen aanliggen met Abraham en Isaak en Jakob in het Koninkrijk.
 
In mat 12:28 staat echter dat “indien Ik(Jezus) door de Geest Gods de bozen geesten uitdrijf, dan is het Koninkrijk Gods over u gekomen”. Jezus dreef diverse boze geesten uit, dus was het Koninkrijk over hen gekomen. Het was er dus kennelijk soms al!
De tekst over het mosterdzaad en het zuurdesem, mat 13:31, geeft aan dat het klein begint maar later groter dan de tuingewassen wordt en ook  dat het hele deeg doorzuurd wordt. Het begint klein en groeit! Het is niet iets wat er ineens is.
Petrus krijgt de sleutels van het koninkrijk der Hemelen, en kennelijk is datgene wat hij op de aarde bindt ook gebonden in de hemel. Waarom zou Jezus dit zeggen als Hij het over een aards vrederijk heeft?
Mat 21:43 Daarom, Ik zeg u, dat het Koninkrijk Gods van u zal weggenomen worden en het zal gegeven worden aan een volk, dat de vruchten daarvan opbrengt. Hoe kan het beloofde vrederijk aan een ander volk worden gegeven?
Marc 9: 1 En Hij zeide tot hen: Voorwaar, Ik zeg u: Er zijn sommigen onder degenen, die hier staan, die de dood voorzeker niet zullen smaken, voordat zij zien, dat het Koninkrijk Gods gekomen is met kracht.
Dit is een vreemde tekst.  Naar mijn idee zijn alle toehoorders van Jezus dood. Toch zegt Jezus dat sommige het komen van het Koninkrijk meemaken zonder dat ze de dood proeven. Het zou dus destijds aangebroken moeten zijn of Jezus heeft gelogen!

In marc 12:34 geeft Jezus bij een van de schriftgeleerden aan dat hij niet ver van het koninkrijk af is. Niet het volk, of de discipelen, nee de Schriftgeleerde zelf. Simpelweg doordat deze aangeeft dat God liefhebben boven alles en je naaste als jezelf meer is dan brandoffers en slachtoffers. Het is alsof Jezus tegen de man zegt: “ doe nog een stap en je bent er!”

Aan de andere kant staat er in mar 15:43 dat Jozef van Arimatea het koninkrijk verwachtte. Mogelijk dacht hij dat het iets voor de toekomst was.

In Lucas 17:21 lijkt Jezus aan te geven dat het koninkrijk iets is wat in je zit. Zeker als je hier in de grondtekst kijkt.

Ik heb hier een aantal teksten genoemd die mij een andere gedachten gaven dan dat Jezus over het komende 1000-jarige vrederijk voor Israel sprak. Natuurlijk zijn er ook een heleboel teksten die je moeiteloos kunt uitleggen als was het dat Jezus het over het komende vrederijk heeft.
Daarna ben ik gaan kijken waar er nog meer over het Koninkrijk Gods gesproken wordt.

Dan kom je in handelingen terecht. Jezus start ermee in handelingen 1:3 en de apostelen nemen dit over. Fillipus wordt met name genoemd en Paulus. Paulus gaat ermee door tot in Rome. In handelingen 28:31 staat dat hij met alle vrijmoedigheid het Koninkrijk Gods predikt en onderricht geeft aangaande de Heer Jezus Christus. En daar zie je een verschil, bij de apostelen gaat de Koninkrijksboodschap gepaard met de naam van Jezus Christus.

Daarna vind je het Koninkrijk Gods diverse keren in de brieven van Paulus.

Paulus geeft aan waar het uit bestaat, rechtvaardigheid, vrede en blijdschap door de Heilige Geest (rom 14:17), uit kracht (1kor 4:20). Hij geeft aan waardoor je het niet beërft of kan betreden,  1 kor en bijvoorbeeld gal 5:21 en efeze 5:5, hoewel hier het Koninkrijk net anders genoemd wordt.

Paulus spreekt erover in de kolossenzenbrief dat hij een werker is voor het Koninkrijk Gods, want hij heeft medewerkers.  In  2 Tess 1:5 geeft Paulus aan dat de Tessalonicenzen lijden voor het Koninkrijk Gods.

Naast de term Koninkrijk Gods gebruikt Paulus ook de term Zijn  hemels Koninkrijk, Koninkrijk van Christus en God en Koninkrijk van de zoon Zijner liefde.

Vervolgens hebben we nog de overige brieven waar gesproken wordt over het eeuwige Koninkrijk van onze Here en Heiland Jezus Christus, een onwankelbaar Koninkrijk wat ontvangen wordt. Jakobus spreekt over erfgenamen van het Koninkrijk wat belooft is aan diegene die Hem liefhebben. Johannes besluit door te zeggen dat hij medegenoot is in de verdrukking en in het Koninkrijk.

Lastig, het blijft lastig. Ook in de brieven kun je teksten uitleggen als zouden ze spreken over het komende vrederijk. Bij Petrus bijvoorbeeld. Maar, als je ervan uitgaat dat een zelfde woord ook steeds voor hetzelfde begrip moet nemen kom je in de problemen met de tekst uit 2 tess 1:5. Hier zouden de Tessalonicenzen lijden voor het vrederijk terwijl in de voorgaande brief gesproken wordt over een verwachting in de wolken.

Het voorgaande allemaal beschouwend heb ik voor mijzelf de volgende, voorlopige, conclusies getrokken:.
•    Het koninkrijk waar Jezus het over heeft kan niet het vrederijk zijn. Er zijn een te  groot aantal teksten die hiermee kant nog wal raken. Het kan wel het 1000 jarig vrederijk omsluiten.
•    Paulus blijft tot aan het eind van zijn bediening spreken over het Koninkrijk Gods. Zelfs in zijn brieven is het een steeds terugkerend begrip.
•    Ook de andere apostelen spreken over het Koninkrijk Gods.

Over welk Koninkrijk of Koninkrijken gaat het dan?

Slechts 1 Koninkrijk! Het Koninkrijk Gods! Zo simpel kan het zijn! Een kind kan de was doen! Dat is ook wat Jezus zei! Een kind denkt niet moeilijk, een kind gelooft!
Het koninkrijk waarin God de heerschappij voert! En waar Zijn Zoon medeheerser is. Net zo als de onderkoning die Jozef eens was. En waar mensen zich bij Jozef moesten vervoegen om redding te ontvangen.
Toen de mens helemaal ontspoord was en Zijn volk, dat Hij geroepen had om Zijn lichtdrager in de wereld te zijn het liet afweten. Heeft Hij zijn Zoon gestuurd om de mens terug te leiden naar Hem, de Vader. Waarbij Jezus uiteraard begon bij Zijn uitverkoren volk. Hij wilde het volk weer terugleiden naar het hart van de Vader. Niet door hier op aarde een vrederijk te stichten maar door mensen te winnen voor het Koninkrijk Gods, ze weer terug brengen onder Zijn koningsheerschappij. Hij zou ze winnen voor het koninkrijk en met Zijn dood en opstanding ervoor zorgen dat ze de Vader ook weer konden naderen. De bedoeling was eerst Zijn volk en door Zijn volk de rest, maar het liep anders. Maar met Jezus Zijn dood en Zijn opstanding werd ook de weg vrijgemaakt voor diegene die eertijds veraf waren. Het Koninkrijk werd gegeven aan een ander volk, het geestelijke zaad van Abraham. Zij werden mede-erfgenamen. En samen met alle gelovigen, Joden en grieken, werden zij overgeplaatst in het Koninkrijk van de Zoon Zijner liefde.  
Het koninkrijk is nu nog verborgen, maar bekend bij diegene die Hij geroepen heeft. Straks als Zijn Koninkrijk openbaar wordt zal inderdaad dat vrederijk hier op aarde aanbreken waar de profeten over spreken, dit is slechts een onderdeel van het koninkrijk Gods.
Wij, Zijn geroepenen, mogen nu al deel hebben aan Zijn koninkrijk. Hij leeft in onze harten. En in dat Koninkrijk mogen we dienen. Niet om onze redding te verdienen! Dat heeft Hij al allemaal gedaan, daar kunnen we niks aan toevoegen. Zelfs uit dankbaarheid niet!
Alleen door het feit dat Hij in onze harten woning heeft gemaakt en wij ons willen laten leiden door Zijn Geest, zal er een verandering in ons gedrag optreden en kunnen wij dienstbaar zijn.

Daarom spreekt het verhaal in matteus 14 mij zo aan. Petrus komt uit de boot als Jezus hem roept, hij loopt op het water. Iets wat een mens uit zich zelf niet kan! En toch loopt Petrus op het water. Naar Jezus kijkend lukt het Petrus, totdat hij naar het water gaat kijken en zich zorgen gaat maken, dan verdrinkt hij bijna. Gelukkig, Jezus redt hem!
Zo zie ik dat bij ons ook. Heer als u mij kunt inzetten in Uw Koninkrijk, roep me dan! En wat ik merk is dat Hij je roept en inzet. op momenten dat je het verwacht maar ook dat je het niet verwacht. Niet door je eigen kracht, maar door de Zijne.

Soms mag je witten bij een gezin, wat het zelf niet kan, en zo Zijn liefde heel praktisch laten zien. Soms ontmoet je een vriend van lang geleden en mag je in de gesprekken die je hebt Zijn liefde voor ieder mens laten doorklinken. Soms mag je voor jongeren een Bijbelstudie geven om ze te wijzen op het feit dat Hij er voor ze is. Soms mag je er gewoon zijn. Het blijft altijd bijzonder en vaak onverwachts.

Waarom is het nu zo belangrijk voor mij dat zowel Jezus en Paulus en de nadere apostelen over hetzelfde Koninkrijk spreken? Als dit namelijk zo is, dan betekent dit, dat ik met andere ogen naar de prediking van Jezus moet kijken. Dat deze ineens waarde voor mij krijgt. Dat ik ineens betekenis kan hechten aan de bergrede. Dat ik mag nadenken over de gelijkenissen die Hij verteld. En natuurlijk ben ik me bewust dat een deel van deze verhalen gericht zijn aan Zijn tijdgenoten, maar er zitten ook lessen in voor ons. 
Er is dan ook nog maar sprake van 1 evangelie, zowel voor Jood en heiden. Ook het moment dat de gemeente Gods ontstaat is dan geen punt van discussie meer. 
 
Is Paulus daarmee overboord gegooid? Nee, wat mij betreft niet. Hij is nog steeds de apostel die dit geweldige evangelie naar ons heidenen bracht. Hij is de apostel die de heidenen wijst op Jezus, op het werk wat God door Hem heeft gedaan en de plaats die Jezus inneemt in de kosmos. Hij is nog steeds de apostel die het geweldige feit, dat God een redder is van alle mensen, onomstotelijk boodschapte. 
Maar hij is net als wij een navolger van Jezus! En wij kunnen net als hij medewerkers worden voor het Koninkrijk Gods.      

En dat is dus mijn gebed, iedere dag opnieuw!






 

Wij zijn als dakgrind!

Wij zijn als dakgrind!

Een mooi lied is dat: Wij zijn als adem! Maar van de week realiseerde ik me ineens dat wij ook als dakgrind zijn. Ik wil het lied niet veranderen maar het is een mooie gedachte.

Ik zal het uitleggen.

Ik werk in de bouw, wij leggen allerlei installaties aan. Verwarming, riool, luchtbehandeling, waterleiding en ook hemelwaterafvoeren. In de volksmond worden dit regenpijpen genoemd. En zo’n regenpijp begint op het dak. En dat was waar ik begin deze week, het begin van het nieuwe jaar stond om te kijken of wij de regenpijp goed hadden aangebracht. Daar was een man bezig om met een grote omgekeerde stofzuiger allemaal grind op het dak te spuiten. Het zogenaamde dakgrind. Eerst legde hij een dun laagje, toen ging de man weg om later terug te komen om een dikkere laag te leggen. Dit herhaalde zich nog een keer. Tot er een mooie laag dakgrind op het dak lag.

Dat heb je wel eens dat er ineens een aantal zaken op een rijtje vallen. Zo ook bij mij, het kwartje viel:  Wij zijn als dakgrind!

Wat er vooraf ging.

Eerlijk is eerlijk dit kwartje viel niet vanzelf, het kwam door een opmerking die in mijn hoofd was blijven hangen. Op 1 januari was het weer zover, het gelukwensen van elkaar in het nieuwe jaar. Het is voor mij altijd weer lastig om iets origineels te bedenken om iemand toe te wensen, waar dan ook uit blijkt dat je het beste voor hebt met diegene die je de hand schudt. Ik wist niks origineels te verzinnen en kwam niet verder dan te zeggen: de beste wensen voor het nieuwe jaar voor jou en de jouwen.  Ik kom al jaren niet verder, ik ben niet zo origineel. Anderen zijn daar beter in. Er was iemand die mij op 1 januari de wens meegaf  dat 2012 maar een verbindend jaar mocht worden. Diepzinnige woorden!

Ik begreep dat toen niet. Mijn eerste gedachte was het verbindende jaar tussen 2011 en 2013, klinkt logisch. Maar om dat nu iemand toe te wensen, dat zag ik niet. Ik moest er duidelijk verder over nadenken. Bedoelde hij het zalvend, zo in de trant van wonden verbinden? Alle wonden die geslagen waren in 2011 zouden verbonden worden in het nieuwe jaar? Klonk beter maar nog steeds niet logisch. Bedoelde hij verbinden met allerlei media, televisie, radio of internet? Met verbinden kan je zoveel kanten op. Ik kwam er niet uit. Het bleef in mijn hoofd hangen. Tot ik op dat bewuste dak liep, met name toen die man twee keer terugkwam viel het kwartje.

Dakgrind heeft namelijk veel gemeen met ons, gelovigen. Wat die man iedere keer kwam doen was kijken of er al genoeg dakgrind op lag. Dakgrind zorgt er namelijk voor dat de dakbedekking op een plat dak er niet af wordt geblazen. Het is zoals dat heet, ballast. Eén kiezel alleen wordt zo weg geblazen, en de dakbedekking ook, maar als je een heleboel kiezels hebt zijn ze samen zwaar genoeg om het dak op zijn plaats te houden. Daarom moet er een dikke laag op liggen. Dakkiezels hebben andere dakkiezels nodig want ze kunnen het niet alleen. En zo is dat ook met ons. Wij kunnen het niet alleen! God heeft ons in een groep, Zijn Gemeente, geplaatst zodat we samen dat dak op zijn plaats kunnen houden. Wij moeten verbonden zijn met elkaar en met Hem, dan pas komen degene naast ons en wijzelf volledig tot ons recht.

Wij kunnen lachen met elkaar en huilen met elkaar, 1 Kor 12, Rom 12:9-21, elkaar steunen en verdragen, Rom 14. Samen  die ene Heer dienen die het hele lichaam draagt, Efe 4. Nu snap ik de wens die de broeder mij meegaf, tenminste als er niet iets nog diepers achter zit. Hij wenste mij een verbindend jaar toe, met mijn broeders en zusters binnen Eben-Haezer, met mijn broeders en zusters in andere kerken, met mijn en zijn Heer. Een hele mooie en diepe wens die ik hem van harte na wil na spreken. En om dan toch een beetje origineel te zijn gebruik ik toch mijn eigen variant:

Mogen jij en ik in 2012 zijn als dakgrind!