….Toch Hebreeuws?

Door de jaren heen is er veel gezegd en geschreven over het Mattheüs evangelie. Het is het evangelie waarin Jezus als koning wordt beschreven. Het is het evangelie waarin de Bergrede staat, het onze vader en ook de rede over de laatste dingen. Ook wordt er gesproken over het koninkrijk der hemelen waar in de andere evangeliën gesproken wordt over het koninkrijk Gods.

Wat bijna niemand weet is dat er de laatste jaren geruchten opduiken over het feit dat het Mattheüs evangelie oorspronkelijk in het Hebreeuws geschreven zou zijn. Er duiken namelijk steeds meer Hebreeuwse manuscripten op van het Mattheüs evangelie. Wereldwijd zijn er al 28 gevonden. Deze manuscripten worden onderzocht door taalwetenschappers en sommigen komen tot de conclusie dat het Mattheüs evangelie oorspronkelijk in het Hebreeuws geschreven is en later naar het Grieks vertaald zou zijn. 

In de komende blogs wil ik daar wat over schrijven. Ik zelf denk namelijk dat er wel een kern van waarheid in zou kunnen zitten. Jezus riep Paulus immers in het Hebreeuws, hand 26:2. Paulus sprak de menigte toe in het Hebreeuws, hand 22:2. Spraken zij alleen bij deze gelegenheid Hebreeuws of sprak iedereen Hebreeuws in die tijd? Ik denk het laatste. 

Bijvoorbeeld de aankondiging die de engel aan Jozef doet in Mattheüs 1:21: Zij zal een zoon baren en gij zult Hem de naam Jezus geven. Want Hij is het, die zijn volk zal redden van hun zonden.

In het Grieks slaat dit nergens op. Er is geen verband tussen Jezus zijn naam en het feit dat Hij zijn volk zal redden. Jezus betekent namelijk helemaal niets in het Grieks en dus is niet duidelijk wat dit met het redden van Zijn volk te maken heeft. In het Hebreeuws echter is het verband meteen duidelijk. Jezus zijn naam wordt dan Yeshua, wat betekent  “Yehovah Redt”  en dan is er ineens duidelijk waarom er staat want Hij zal Zijn volk redden.

Dit zijn maar een paar argumenten, maar wel het overwegen waard. Ik wil er eigenlijk geen discussie over voeren.

 

Maar misschien moet u deze blog gewoon maar af en toe lezen. Dan wordt misschien duidelijk waarom ik geloof in een oorspronkelijk in het Hebreeuws geschreven Mattheüs evangelie. Ineens is er dan namelijk een duidelijk verband tussen Jezus Zijn woorden en de woorden van de profeten voor Hem. Ineens wordt het dan duidelijk waar Jezus eigenlijk voor bid in het Onze Vader. Ineens vallen onverklaarbare tegenstellingen weg, zoals in Mattheüs 23. Maar bovenal wordt duidelijk dat de Bijbel 1 geheel is en dat het nieuwe testament verder gaat waar het oude ophoudt. En dat deze twee testamenten onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Een mooie speurtocht kan ik uit ervaring zeggen. Ik hoop u daarin mee te nemen. Mocht dit echter te langzaam gaan, of wilt u het horen van echte kenners, dan kan ik de volgende linken van harte aan bevelen.

Nehemia Gordon over de Hebreeuwse Mattheus  (Helaas in het Engels)

Keith Johnson over de woorden van Jezus (helaas ook in het Engels)

Hebreeuwse namen en hun betekenis 20 april

Num 13:16 Dit zijn de namen der mannen, die Mozes uitzond om het land te verspieden; en Mozes noemde Hosea, de zoon van Nun, Jozua.

Dit heb ik nooit geweten, kennelijk heb ik er altijd overheen gelezen. Mozes verandert de naam van Hosea in Jozua! Waarom deed Mozes dat? Wat betekende dat voor Jozua? En wat heeft dit te maken met onze Heer, Jezus?

Op 20 april ben ik onder andere op de bovenstaande vragen ingaan. Ik wil op deze avond naar een aantal aspecten kijken m.b.t. Hebreeuwse namen, hun betekenis en het belang van die betekenis. Waarom heet Samuel bijvoorbeeld Samuel? En waaraan dachten de ouders van Debora toen ze haar die naam gaven? Waarom eindigen zoveel namen met –el of -ia? Gabriel, Michael, Daniel, nehemia, jeremia? Moeten we hier iets mee of niet? Zegt het iets over de persoon zelf? Wat zegt het nog meer?

Het zegt in ieder geval vaak wat over God! En dat is leuk om te ontdekken. De mensen die die namen gaven wilden er iets mee uit drukken. Het verhaal achter die namen is een verhaal op zich. Soms gaat het om een wens voor het kind, soms een gevolg van iets, soms is de naam zelfs profetisch. Samen met u wil ik op zoek gaan naar die verhalen. En hopelijk heeft dat bij u dezelfde uitwerking als bij mij. Verwondering en bewondering voor Zijn grootheid en de grootheid van Zijn Naam!

 Audio opname 20 april

Video opname 20 april deel 1

Video opname 20 april deel 2

 

Hieronder de presentatie

 

 

 

 

 

 

Pasen dit jaar uitgesteld!!!!

Ja, u leest het goed, Pasen wordt dit jaar ongeveer een maand uitgesteld. In plaats van 27 maart zal het dit jaar ergens rond 24 april vallen.

Ben je benieuwd waar ik het over heb, lees dan verder..

Terwijl de paaseieren al in de winkel liggen en in veel kerken de voorbereidingen al in volle gang zijn, kom ik met het bericht dat Pasen een maand wordt uitgesteld. In plaats dat het valt op 27 maart zal het ergens rond 24 april plaatsvinden.

Al jaren vieren wij Pasen hier in Nederland op de eerste zondag na de eerste volle maan in de lente.  Een datum die is vastgesteld door keizer Constantijn ergens in de 4 eeuw. Dit kun je onder andere na  lezen op wikipedia, waar je ook kunt lezen dat voor die tijd Pasen werd gevierd gelijktijdig met het joodse Pesachfeest.

En daar ligt de crux. Gods klok loopt anders dan de klok die wij mensen, in dit geval Constantijn, hebben ingesteld. In Exodus 12 lezen we dat het volk Israel, toen ze in Egypte waren op de 10^de van de eerste maand een lam in huis moesten nemen, dit op de 14^e moesten slachten en dat de uittocht plaatsvond op de 15^e  van deze maand. Op deze 14^e van de eerste maand vond jaren later ook de kruisiging van de Here Jezus plaats.

Om dus te weten wanneer de kruisiging plaatsvond en dus ook de opstanding moeten we twee dingen weten. Als eerste zullen we moeten weten wanneer de maanden beginnen en ten tweede moeten we zien te ontdekken wat de eerste maand is.

Laten we beginnen met het laatste punt, wat is de eerste maand? Een aanwijzing hiervoor kunnen we vinden in exodus 9:31. Hier staat dat het vlas en de gerst waren neergelagen door de hagel omdat de gerst in de aar stond en de vlas was in de bloei, maar de tarwe en de spelt waren niet neergeslagen want die komen later. Het draait hierbij om de gerst, deze staat in de aar, in het Hebreeuws Aviev. De gerst is hier in een dusdanige staat dat hij net rijp genoeg is om te oogsten en om hier een beweegoffer voor de Heer van te maken. Met andere woorden om te weten of het de eerste maand is, moet de gerst dit stadium hebben bereikt.

Wanneer begint de maand dan? Een aanwijzing hiervoor vinden we in het Hebreeuwse woord Chodesh, dit betekent zowel maand als nieuwe maan. Een maand begint in de bijbel met de nieuwe maan.

Om dus vast te stellen wanneer Pasen valt in een jaar, moeten we weten wanneer de gerst in de aar staat en wanneer de nieuwe maan te zien is. Sinds 1988 is er een enthousiaste groep mensen in Israel actief bezig om ieder jaar te kijken of de gerst “Aviev” is. Daarnaast kijken ze iedere maand wanneer de nieuwe maan zichtbaar is. Dat doen ze om hun klok af te stemmen op de klok van God. Zodat ze op het juiste, de juiste feesten kunnen vieren. Gisteren hebben ze de nieuwe maan gezien, maar ook geconstateerd dat de gerst nog niet juiste mate van rijpheid heeft. Met andere woorden,  het is nog niet de eerste maand. Het is dus ook nog niet de maand van het paasfeest( voor hun het feest der ongezuurde broden). We zullen een maand moeten wachten.

Ik weet dat we iedere dag mogen stilstaan bij Jezus Zijn opstanding. Dat we daaruit mogen leven. Ik weet dat dat niet afhankelijk is van een dag of datum. Maar aan de andere kant besef ik ook dat God Zijn klok aan de hemel doortikt, zoals hij altijd heeft doorgetikt. En ik wil mijn klok graag op Zijn klok afstemmen. Vandaar dat ik voor mijzelf Pasen een maand heb uitgesteld.

Een stoel voor Elia? of what's in a name?

Voor de onpartijdige toeschouwer was het een fantastische dag. Geen wolkje aan de hemel, een licht briesje vanuit de zee en een mooie wedstrijd om naar te kijken. Er was genoeg te zien geweest! Zang, dans en  drama. Er had zelfs al flink wat bloed gevloeid, van mens en dier. Het was allemaal prachtig om te zien en nu maakte men zich op voor het slotstuk van de dag. Wat zou er nog gebeuren? 

Voor Elia was het alles behalve een grap, hij was allesbehalve onpartijdig! Voor hem was het een zaak van leven en dood. Aan de ene kant het volk dat was komen kijken, aan de andere kant ruim 950 priester van Baal en Asjera, die zojuist hun ding hadden gedaan en nu was het zijn beurt. Hij riep het volk bij zich en begon met het bouwen van zijn altaar. Hij twijfelde niet! Hij wist wat hij moest doen, maar toch was daar die spanning! Hij zou God vragen om zijn vuur uit de hemel te sturen, net als bij Mozes en bij David. God had dit al vaker gedaan en zou dit nu weer doen! Het was spannend, maar toch kon hij nog helder denken. Hij dacht na, hoe kon hij het dramatischer maken? Meer spektakel? Een groter wonder? Ineens wist hij het, hij zou het altaar laten overgieten met water. Overgieten met water totdat het helemaal verzadigd was! Na het bouwen van het altaar liet hij een grote greppel om het altaar heen graven. Zodat het water opgevangen werd. Zo ging Elia aan de slag.

Natuurlijk weten we allemaal wat er gebeurde. Het altaar werd overgoten met water totdat het water in de greppels naast het altaar stond. Hierna ging Elia in gebed. En wat bij de Baalpriesters niet lukte, lukte bij Elia wel. God stuurde vuur uit de hemel en ontstak het altaar! Elia liet op deze manier zien wie er werkelijk God was, wie er werkelijk alle macht had! God, Yehovah, is koning!!! God, Yehovah, is groter en machtiger dan wie ook. Het volk beaamde dit, door uit te roepen: Yehovah is God, Yehovah is God! Een mooie les, maar ook een harde les! Vooral voor de Baalpriesters, want die legden het af, en moesten het met de dood bekopen!

Een mooi verhaal! Een beetje bloederig misschien? Maar goed, het laat duidelijk zien wie er God is! En eigenlijk had dit iedereen al vanaf het begin af aan duidelijk kunnen zijn. Iedereen die een beetje Hebreeuws kent had het kunnen weten. Het ging hier namelijk om een man genaamd Elia! In het Nederlands zie je het bijna niet, maar in het Hebreeuws wordt het des te duidelijker. In het Hebreeuws zeg je : “Eli-Yahu”. Eli betekent God of mijn God( Denk aan de woorden van Jezus aan het kruis) en Yahu is de afkorting van de naam van God, Yehovah. Letterlijk betekent Eli-Yahu dus: “mijn God is Yehovah!” Vanaf het begin van zijn bediening liet Elia zien dat hij zijn naam serieus nam. En met name met het wonder op de Karmel liet Elia dit letterlijk zien. Hij liet aan het volk zien dat zijn God Yehovah was, en dat er naast Yehovah geen andere God is!

Elia heeft dit naar mijn idee goed gedaan! Althans ik zou het hem niet nadoen. Maar er staat in de bijbel*** geschreven dat Elia nog een keer terugkomt. Vlak voordat de grote dag des Heren, van Yehovah, aanbreekt. Ik denk niet dat we hoeven te raden naar datgene wat Elia komt doen. Ik denk dat zijn boodschap een heel eenvoudige boodschap is:

Yehovah is mijn God!

Yehovah is de enige, Yehovah is diegene die alle macht in handen heeft! No matter what!

*1 kon 18:19 - 450 priesters van Baal en 400 priesters van Asjera

** Mozes - lev 9:24, David -  1 kron 21:26, Salomo - 2 kron 7:1

*** Maleachi 3:23